عالیه این فیلم
حقیقت بنده تا سال ها فکر می کردم که دهه ی شصت سینمای ایران اصلا سینمای قشنگی نبوده اما الان که دارم فیلم های این دهه رو به صورت متمرکز می بینم، می بینم که نه دهه ی شصت هم زیبایی های خاص خودش رو داشته که در دیگر دهه های بعد از انقلاب اسلامی یا ازش خبری نیست یا خیلی کم رنگ تر شده مثل صفا، صمیمیت، ایثار، عدالت، ساده زیست بودن، تجمل گرا نبودن، برادر بودن، برابر بودن و بسیاری از مُولفه های دیگر که در دهه های بعد، کم رنگ و کم رنگ تر شدند.
کاش ارزش هامون بشه همون ارزش هایی که براش انقلاب کردیم و بابتش کلی شهید و جانباز دادیم کاش سینما گرا های ما نگاهشون به ظرفیت های داخلی و فرصت های ملی باشه نه به جشنواره های خارجی و های هو کردنشون یعنی فیلمی رو که میسازند در قدم اول برای مخاطب داخلی و مهینی بسازند و بعد بروند سراغ مخاطب بین المللی چرا که شرط جهانی شدن ملی شدن است.